Compositieconcours Kampen Bovenkerk van 19
november 2005
De partituur van de Toccata à la Chaconne is nu vrij beschikbaar. Zie rubriek Bladmuziek
Nieuw filmfragment
Fragment uit de Toccata à la
chaconne op de fluitregisters.
Aanvullend nieuws
Na 19 november heb ik de Toccata à la chaconne verder uitgewerkt. Thans is
de uitgave afgerond. Enkele improvisatorische fragmenten, zoals een meno mosso
(Linkerhand met Fagot 16') en een canon (beide te zien en te horen in het
filmfragment op deze site) zijn definitief uitgewerkt en in noten gevat. De
suggesties van de jury (met de voorzitter Hans Fidom is enkele malen overleg
geweest) zijn daarenboven con amore ook zo veel mogelijk verwerkt in de uitgave.
Al met al heb ik tot aan 12 januari 2006 nog intensief gewerkt aan deze
compositie. Ook de computernotatie heb ik overigens zelf gedaan (In Sibelius).
Deze uitgave is (nog) niet in de handel, helaas. Onderhandelingen daarover zijn
nog niet afgerond. Zodra er hier meer over bekend is wordt dit ook op deze site
gezet. Er zal in ieder geval zo snel mogelijk een handelsuitgave komen.
Tot die tijd kan IEDERE GEÏNTERESSEERDE een kopie van de Toccata à la chaconne
bij de componist aanvragen.
Laat van uw belangstelling blijken en vraag een kopie van dit werk aan tegen een
geringe vergoeding! (Euro 5,= + 1,60 verzendkosten)
Er is bij de lay-out van het werk ook veel zorg besteed om het omslaan van de
bladzijde dáár te laten gebeuren waar een hand van de organist(e) vrij is. Dat
heeft hoge eisen gesteld aan de lay-out, maar nu is het dan ook een plezier om
uit het boek te spelen.
De componist hoopt dat zijn stuk zal worden uitgevoerd op concertpodia, want
daar is het voor bedoeld.
Vandaar de moeite om deze uitgave alvast ter beschikking te stellen.
Het voorwoord van de uitgave kunt U hier alvast
downloaden.
Onderstaand een groot deel van de tekst van het juryrapport:
(Jury: Hans Fidom, Wim de Ruiter en Joris Verdin)
"De Toccata à la chaconne staat als een huis: het stuk heeft vaart, een niet mis
te verstaan ritme, en is anderzijds ook verrassend door de improvisatoire
onderdelen. De vorm is hecht: het materiaal dat in het begin wordt gepresenteerd
alsook het gebruik ervan komen op gezette tijden terug en geven het geheel
structuur. De Toccata past bovendien zeer goed op orgels als dat van de
Bovenkerk: de dynamiek van de oude windvoorziening geeft het stuk een mooi
ademende werking, en ook de registratiemogelijkheden van oude orgels kunnen met
dit stuk op een extraverte manier worden getoond. Imponerend is het thema met
dubbelpedaal: fraaie lijnen voegen zich aaneen tot een stevig fundament voor de
compositie."
"De jury adviseert Willem van Twillert zeker verder te gaan als componist.
Toegankelijke muziek schrijven kent zo zijn eigen moeilijkheden, en Van Twillert
bewijst dat hij zich daarvan bewust is. Enkele sessies met een componist kunnen
hem wellicht helpen bij het beter benutten van de kansen die het materiaal
biedt.
We hopen meer van deze componist te horen, temeer omdat hij aantoont dat oude
orgels en nieuwe muziek prima kunnen samengaan."|
Filmfragment van de prijsuitreiking
23-11-2005
Bericht uit de Stentor: Joodse Japanner wint
organistenconcours door LEX GUNNINK
21 NOVEMBER 2005 - KAMPEN - De finale van het Hinsz-compositieconcours in de
Bovenkerk is gewonnen door de Japans-joodse organist Paul Takahashi.
Takahashi was een van de zes toporganisten die de finale van het concours wisten
te bereiken. Zijn 'Invisible Motions' was gebaseerd op ritmes uit de Balkan. Het
werk ontvouwde zich als één vrolijk dansant scherzo, vol
hinkelende ritmes. Daarbinnen een vierdelige opzet: na een opening met
draaiorgel-effecten een sectie met melodieflarden, begeleid door rustige
harmonieën.
Vervolgens een langzame dans in een heldere mixtuurklank, afgesloten door een
reminiscentie aan de opening.
De publieksprijs ging naar Willem van Twillert met 'Toccata é la Chaconne': een
op een Hongaars volkslied gebaseerd werk met een aantrekkelijke afwisseling
tussen virtuoze toccata-passages en marselementen. Een wervelend stuk muziek,
rijk aan klankkleur.
De overige werken waren van Jaap Jan Steensma, Arend Kettelarij, Rob van der
Hilst en Allan Segall.
Eerstgenoemde kwam met het 'Idee', gebaseerd op 'Ik wil mij gaan vertroosten'.
Zijn werk kende twee elementen: de liedmelodie, eenvoudig begeleid met open
kwinten, gezet tegenover dansante elementen, waarmee hij een hecht bouwwerk
neerzette.
Rob van der Hilst kwam met een compositie die heel vrij van vorm was, als betrof
het een improvisatie, en zonder duidelijke presentatie van een liedthema.
Een heel andere aanpak hanteerde Arend Kettelarij in zijn 'Out of Shinar'.
Kettelarij had zijn werk gebaseerd op maar liefst drie verschillende thema's,
die eerst alle drie éénstemmig werden gepresenteerd. Maar hiermee had Kettelarij
meteen een probleem voor zichzelf geschapen; het lukte niet
om hier een overtuigende, organische eenheid van te smeden. Mede door de vele
rusten in het werk klonk het geheel verbrokkeld en ook qua klankkleur was er
onvoldoende te beleven.
Tenslotte klonk 'Unzer Nigundl' van de Amerikaan Allan Segall, tegenwoordig
woonachtig in Amsterdam, en uitgevoerd door organist Chris Bragg. Een vrij
korte, ééndelige fantasie over een Joods volkslied. Aangenaam om naar te
luisteren, maar wel erg traditioneel in vierkwartsmaat en in mineur. Segall had
gekozen voor overwegend luide klankkleuren en zette zo als het ware een
uitroepteken achter het concours.
[Tekst grotendeels door Gerco Schaap]
20-11-2005
